سن، جنسیت، سطح تحصیلات، در آمد و مشخصات قومی نژادی، معیارهای اساسی مردم شناسی هستند که واقعا تاثیرتعیین کننده ای در محتوای برنامه ها و روش های پخش آنها  برای مخاطبان دارند و آنها که تصمیم گیر محتوای برنامه های رسانه های جمعی هستند این مسئله را به خوبی میدانند. به عنوان مثال این موضوع به خوبی جا افتاده است که افراد سالمند سلایق و اولویت برنامه متفاوتی از نسل جوانتر برای تماشای برنامه های رسانه های جمعی دارند. نسل قدیمی برنامه های خبری را با دقت، هم در روزنامه ها و هم در تلوزیون دنبال میکنند. آنها کمتر فیلم سینمایی را در تلوزیون میبینند و اگر فیلمی را هم انتخاب کنند از فیلمی که توسط جوانان و بزرگسالان جوان برای تماشا انتخاب شده است متفاوت خواهد بود. افراد سالمند معمولا بیشتر تلوزیون تماشا میکنند شاید دلیلش وقت آزاد زیاد آنها باشد. آنها سلیقه ها و اولویت های متفاوتی در انتخاب موسیقی دارند و بنابراین حتی در مورد برنامه های  رادیویی، آنها به برنامه هایی متفاوت از جوانان گوش میکنند.

جنسیت به اندازه سن و تحصیلات در انتخاب برنامه موثر نیست. ولی به هر حال زنان هم اولویت های متفاوتی از مردان در دیدن برنامه ها دارند.به طور کلی زنان کمتر به برنامه های ورزشی علاقه دارندو از فیلم هایی که خشونت در آنها تبلیغ میشود، بدشان می آید. آنها بیشتر مایل به خواندن  رمان و قصه هستند تا کتابهایی در مورد ماجراجویی ها و جنگها. به دلیل آنکه تعداد زیادی از زنان در بازار کار نیستند، زنان معمولا بیشتر از مردان در طول روز میتوانند برنامه های تلوزیونی را تماشا کنند. در همان حال ، زنان معمولا بیشتر از مردان در طول روز میتوانند برنامه های تلویزیونی را تماشا کنند . در همان حال زنان در برخی مقوله ها نظیر سن و یا سطح تحصیلات نظیر مردان عمل میکنند. هر دو جنس، به موضوعاتی نظیر اخبار  سیاسی و امور عمومی علائق مشترکی دارند. هیچ شرایطی در مورد مخاطبان مثل ترکیب سطح تحصیلات و درآمد ر مشخص کردن انکه چه برنامه ای را از بین برنامه های قابل دسترسی ، برای تماشا انتخاب میکنند، موثر نیست. آنها که درآمد خوبی دارند و از تحصیلات بالایی برخوردارند، در مقایسه با مردمی که امکانات مالی محدودی دارند و کمتر تحصیل کرده اند، کتابهای دیگر را انتخاب میکنند، قسمت های دیگری از روزنامه را میخوانند، فیلم های متمایزی را تماشا میکنند. برنامه های دیگری از تلوزیون را برای تماشا انتخاب میکنند و سرانجام برنامه هایی غیر از برنامه های مورد علاقه گروه دوم را که در بالا گفته شد، برای شنیدن برمیگزینند.

به طور خلاصه، سن، جمعیت، سطح تحصیلات و مقدار در آمد و همینطور نژاد و تعلقات دیرینه قومی عواملی هستند که از دو طریق مرتبط به هم در برنامه های ارائه شده توسط وسایل ارتباط جمعی موثرند. اول آنکه اینها خطوط راهنمایی را ارائه میدهند  تا کسانی که برنامه های دستگاههای ارتباطی را طراحی و تولید میکنند ان معیارها را مد نظر قرار دهند و بتوانند گروه بخصوصی از مصرف کنندگان را با ارائه محتواهای معینی جذب کنند. در جهت معکوس نیز این معیارها و مشخصات عمل میکنند. یعنی نشان میدهند چه گروه از جمعیت کشور از میان سیل مطالب ارائه شده  توسط وسایل ارتباط جمعی به کدام تولیدات و برنامه های خاص علاقه  دارند و چگونه این برنامه ها را بعد از دریافت، تفسیر میکنند و اصولا چه واکنشی را بروز میدهند.

منبع:( برگرفته ازکتاب شناخت ارتباطات جمعی، ملوین دفلور، اورت ای دنیس، ترجمه سیروس مرادی)